Praktyka gospodarcza potwierdza, że podstawową przyczyna kryzysów jest powstawanie barier zbytu, będących głównie funkcja sprzeczności między płacami a zyskami. Przeciwdziałanie kryzysom, posunięcia interwencjonizmu państwowego w tym zakresie kierowane są właśnie przede wszystkim na korygowanie podziału produktu społecznego. Są to działania zmierzające do powiększenia dochodów szerokich rzesz społeczeństwa, zwłaszcza za pomocą inwestycji państwowych (robót publicznych itd.) bądź antycypacyjnego powiększania tych dochodów za pomocą udzielania pożyczek (np. kredytów na budownictwo mieszkaniowe). Są to także działania zmierzające do pobudzenia inwestycji prywatnych, które zwiększyłyby zatrudnienie zarówno w sferze inwestycji, jak i w gałęziach produkujących dobra inwestycyjne (zwiększyłyby więc dochody ludności). Ten sam efekt przynoszą zakupy państwowe. Te działania, prowadzące do korektur podziału, do wzrostu siły nabywczej ludności, są w określonych granicach skuteczne. Leczą jednak skutki, a nie przyczyny kryzysów. Nie mogą ich wyeliminować, gdyż przyczyny te są nieuleczalne.
obsługa zwrotów leasing kredyt samochodowy