W Galicji wzrostowi produkcji przemysłowej sprzyjały dwa czynniki: wzmożony napływ kapitałów austriackich oraz polityka gospodarcza władz państwowych. Na terytorium słabo rozwiniętego gospodarczo zaboru, o dużych nadwyżkach ludności, istniały korzystne warunki do lokaty kapitałów, które kierowano przede wszystkim do przedsiębiorstw większych, wykorzystując pośrednictwo banków galicyjskich. Z reguły od kapitału austriackiego zależały spółki akcyjne, które wobec słabości kapitałów krajowych powstawały powoli. W latach 1905—1910 liczba spółek akcyjnych w Galicji wzrosła z 24 do 56. Wśród nich zaledwie 10 miało siedzibę w kraju. Kapitał obcy lokował się zwłaszcza w przemyśle naftowym, który był najbardziej rozwiniętym działem produkcji. Tylko 0,5% kapitału tego przemysłu pozostawało w rękach polskich. W górnictwie węglowym w rękach polskich znalazło się 26% kapitałów. Obok kapitału austriackiego działały tu kapitały niemiecki, angielski oraz przez pewien czas belgijski. Pamiętać zresztą należy, że przytoczone wskaźniki nie ukazują pełnej roli kapitałów obcych. Zwłaszcza kapitał austriacki wpływał na gospodarkę Galicji różnymi drogami pośrednimi, nieuchwytnymi dla statystyki. Kapitał ukraiński w przemyśle reprezentowały jedynie niektóre drobne zakłady przetwórcze (np. młyny) we wschodniej Galicji.
zamówienia publiczne wirtualne biuro kasy fiskalne łódź