Dojrzewanie kryzysu znajduje wyraz w coraz większych trudnościach zbytu. Rodzi to niezwłocznie trudności ze spłatą zobowiązań, tj. odsetek od zaciągniętych pożyczek i rat amortyzacyjnych, i tym samym powoduje gwałtowny wzrost popytu na kredyt (by spłacić długi) oraz skokowy wzrost stopy procentowej. Z reguły wywołuje to reakcję łańcuchowa, prowadząc do paniki na giełdzie, do wybuchu kryzysu pieniężnego. Kryzysy te poprzedzają zwykle ekonomiczne kryzysy nadprodukcji, są one, jak to już określiliśmy, gromem przed nadciągającą burzą. Międzynarodowe powiązania gospodarcze jako przyczyna kryzysów odgrywają rolę podobną jak powstawanie wewnątrzkrajowych barier zbytu. Coraz bardziej rozwijający się eksport towarów i kapitału może napotkać i napotyka z czasem bariery zbytu. Wywołuje to zahamowanie bądź spadek produkcji eksportowej, stając się jednym z kanałów „wulkanu" rodzącego kryzys. Ponadto międzynarodowe powiązania gospodarcze prowadzą do przerzucania się kryzysu z jednych krajów do drugich (zgodnie z zasadą naczyń połączonych). Zwykle „ogniskiem" kryzysu jest kilka głównych krajów. Wybuch kryzysu w tych krajach przerzuca się na inne kraje, nawet jeśli nie dojrzały jeszcze u nich wewnętrzne warunki, które spowodowałyby kryzys.
galanteria skórzana karty plastikowe porady prawne przez internet