Handel żydowski był szczególnie rozwarstwiony. Obok nielicznej grupy potentatów występowała rzesza ubogich kramarzy, pośredników i sklepikarzy. Handlarze i rzemieślnicy żydowscy przeważali zwłaszcza w drobnych miasteczkach ziem ukraińskich oraz w niektórych rolniczych okręgach Królestwa Polskiego. Żydowski półproletariat handlowy żył w niezmiernie trudnych warunkach, handlował tandetnymi, lecz tanimi towarami, sprzedawanymi uboższym warstwom ludności. Z tego środowiska rekrutowali się zwłaszcza galicyjscy „luftmenszen". Kupiectwo polskie w Królestwie Polskim widziało w hurtowym handlu żydowskim konkurenta tym niebezpiecznie j szego, że posiadającego liczne i tradycyjnie utrzymywane więzi handlowe, sięgające do innych krajów Europy. Drobni handlarze zaś, zadowalający się niższym zyskiem i sprzedający tanie towary, odciągali mniej zamożną klientelę od sklepów polskich. Stąd też niejednokrotnie pojawiały się głosy niechętne handlowi żydowskiemu. Hasła bojkotu handlu żydowskiego zaczęto szerzej propagować na krótko przed wybuchem wojny. Zaważyły na tym przede wszystkim względy polityczne, W Rosji w okresie rewolucji 1905 r. skrajnie reakcyjne organizacje podjęły próby skierowania ruchu rewolucyjnego w łożysko pogromów ludności żydowskiej. Tendencje takie wystąpiły i w Królestwie. Nie dało to pożądanych dla caratu elektów, gdyż akcji antysemickiej przeciwstawili się robotnicy.
wózek podnośnikowy jazda subaru Pożyczki gotówkowe