Akumulacja prowadzi do koncentracji kapitału, do coraz większego bogactwa klasy kapitalistów, będącej stosunkowo niewielką częścią społeczeństwa ustroju kapitalistycznego. Tym procesom akumulacji towarzyszy nieodmiennie, będąc niejako drugą ich stroną, istnienie sfery niedostatku, a w niemałej części także ubóstwa i nędzy; dotyczy to zwłaszcza ludzi pozostających trwale bez pracy oraz innych wyrzuconych na margines społeczny. Procesom tym towarzyszą także inne negatywne zjawiska społeczne, będące funkcją antagonistycznych sprzeczności kapitalizmu. Całokształt tych zjawisk Marks nazwał ogólnym prawem akumulacji kapitalistycznej. Główna treść tego prawa jest następująca: Wzrastająca akumulacja kapitału oznacza wzrastającą jego koncentrację. Skoncentrowany coraz bardziej kapitał występuje jako obca siła społeczna, która przeciwstawia się społeczeństwu, stając się coraz bardziej niezgodna z jego interesami. Między tą ogólną siłą społeczną, w którą zamienia się kapitał, a władzą sprawowaną przez kapitalistów nad społecznymi warunkami produkcji -istnieje sprzeczność przybierająca coraz jaskrawszą postać, która nosi w sobie zarodki rozkładu tego systemu; przygotowuje warunki nowego systemu społeczno-ekonomicznego — socjalizmu.
kredyty chwilówki Kredyt gotówkowy CEIDG