Ewolucja kapitalizmu monopolistycznego zaprowadziła ustrój kapitalistyczny w ślepy zaułek. Kapitalizm stał się systemem ogromnego marnotrawstwa (niewykorzystywania) sił wytwórczych, systemem powszechnego niedostatku i bezrobocia, systemem stagnacji, a zarazem degradacji ekonomicznej i społecznej. Zmienić tę sytuację mogły tylko czynniki zewnętrzne, spoza mechanizmu funkcjonowania monopoli. W ramach ustroju burżuazyjnego tę rolę mogło spełnić tylko państwo kapitalistyczne. Rozwój gospodarki państwowej, szeroko rozbudowany system interwencjonizmu państwowego tworzył „trzeci rynek", absorbując część nadwyżki ekonomicznej. Było to czynnikiem podniesienia stopy inwestycji, zwiększenia siły nabywczej szerokich mas społeczeństwa oraz podniesienia stopy zysku. Kapitał musiał akceptować rolę państwa jako trzeciego głównego podmiotu gospodarczego. Warunki dojrzały więc i zmusiły do tego, by kapitalizm monopolistyczny przekształcił się w państwowo--monopolistyczny. Wielki kryzys lat trzydziestych naszego wieku zapoczątkował tego rodzaju role państwa. Był to faktycznie początek przekształcania się kapitalizmu monopolistycznego w państwowo-monopoli-styczny. Wielki kryzys doprowadził do ogromnego bezrobocia i niedostatku szerokich rzesz społeczeństwa. Prowadziło to do ostrych walk klasowych, ze starciami zbrojnymi włącznie. Klasa robotnicza zahartowała się w tych bojach, a jednocześnie stała się wysoko zorganizowaną siła społeczną posiadająca potężne związki zawodowe oraz partie polityczne.
sprzedaż spółek Praca Wrocław jakościowe konferencje kraków?sprawdź ich sukces!