Rozwój produkcji przemysłowej stworzył rynek ogólnoświatowy (jego początki datują się od odkrycia Ameryki, zob. rozdz. III). Kapitalizm od swego powstania kształtował się i rozwijał w ścisłej więzi z bazą międzynarodową. Jak już podawaliśmy, jednym z podstawowych źródeł pierwotnej akumulacji państw, które pierwsze wkroczyły na drogę kapitalizmu, była grabież obcych krajów, kolonii. Ważną podstawą dalszego rozwoju gospodarki kapitalistycznej w tych krajach było opanowanie zewnętrznych rynków zbytu, a zarazem rynków stanowiących źródło tanich surowców. Każdy z krajów-pionierów kapitalizmu tworzył przemocą zewnętrzną sferę wyzysku, która stanowiła jego imperium. (Niektóre państwa, np. Wielka Brytania, przybierały oficjalnie nazwę imperium dla swego kraju i posiadłości zamorskich). Ustrój kapitalistyczny ma od swego zarania charakter imperialistyczny. Choć początki imperializmu sięgają początków kapitalizmu i choć jego rozwój był funkcją rozwoju kapitalizmu, o ukształtowaniu się imperializmu możemy mówić dopiero od końca XIX wieku. Wiek XIX był okresem burzliwego rozwoju kapitalizmu, a zarazem jego zewnętrznej ekspansji. Jak pamiętamy, rozwój sprzeczności kapitalizmu doprowadził do kryzysu strukturalnego lat 1873—1886; kryzys ten został przezwyciężony głównie w drodze zewnętrznej ekspansji — podbojów kolonialnych bądź uzależniania ekonomicznego poszczególnych krajów od kraju-metropolii.
grawerowanie poznań kilometrówka otwarty fundusz emerytalny