Podstawą jakościowych zmian struktury i charakteru monopoli było dojście koncentracji produkcji do bardzo wysokiego poziomu, ukształtowanie się gigantów przemysłowych oraz ich zdolność do masowej produkcji, mogącej zaspokoić w niezbyt długim czasie potrzeby niemal każdej rodziny (np. potrzebę posiadania samochodu). W tej sytuacji ustalanie wysokich cen monopolowych na masowo produkowane dobra i tym samym, ograniczanie popytu traci rzeczywiście jakikolwiek sens. Ale przecież podstawa tej sytuacji była już w wysokim stopniu rozwinięta w okresie między dwiema wojnami światowymi i nie przyniosła wówczas zmiany strategii monopoli, prowadząc w efekcie do krachu gospodarki kapitalistycznej. Głównym czynnikiem jakościowych zmian mechanizmu funkcjonowania monopoli, determinującym wszystkie inne jego zmiany, była zmiana struktury własności wielkich monopoli. Jest to obecnie zbiorowo-kapitalistyczna własność kapitału (środków produkcji). Giganty przemysłowe są własnością setek tysięcy akcjonariuszy, wśród których z reguły istnieje kilkunastu lub kilkudziesięciu wielkich akcjonariuszy. Jednakże gigantyczne rozmiary współczesnych przedsiębiorstw-monopoli sprawiają, że udział wielkich akcjonariuszy w sumie kapitału jest nieznaczny; dwudziestu największych akcjonariuszy z reguły nie posiada więcej niż 10% akcji. A zatem decydującą jednostką kapitału stały się nie wielkie indywidualne majątki, lecz zbiorowa własność wielkich monopoli (korporacji). Funkcja kapitalisty uległa zinstytucjonalizowaniu w postaci wielkiej korporacji; powstał zbiorowy kapitalista — wielka korporacja, reprezentowana personalnie przez jej kierownictwo.
money expert praca opinie biuro rachunkowe bydgoszcz Konta walutowe